آره... هنوز هم.

یهموقعهایی هم کنارمه و داره غروب آفتاب رو با بهترین حالت نگاه میکنه. لحظهای که آرومه, خیلی آروم. و حجم حضورش یه شهرو پر میکنه.

این موقعیت, یه تصویر چند ثانیهایه که مدام توی ذهنم جانی تازه میگیره و متولد میشه و رسالتش اینه که لحظات پر از نفرت من رو با قدرت تمام بشکافه.

آره... هنوز هم....